23 februari is voor ons een nieuw bestuursjaar aangetreden. Afgelopen weken ben ik dan ook als de malle ingewerkt want nátuurlijk had ik, precies tijdens de inwerkingsperiode, het jaarlijkse weekje wintersport gepland. Allemaal leuk en aardig, totdat je je kniebanden verrekt en je de hele dag zielig alleen in je gehuurde appartementje in Frankrijk zit te wachten totdat iedereen klaar is met skieen en snowboarden. Ja, toen had ik net zo goed iets nuttigs kunnen doen in Amsterdam. Maar goed, zo is het leven en dat soort dingen gebeuren nou eenmaal. Het inwerken is helemaal goed gegaan en bij deze wil ik ook mijn dank uitspreken voor het oude bestuur en hun eigen gemaakt bestuursdraaiboek.

Zoals iedereen inmiddels wel weet ben ik de nieuwe voorzitter en barhoofd dus als er iets mis gaat omrent deze functies kun je naar mij toe rennen. Wij hopen met het hele bestuur dat het een heel mooi, actief en vooral gezellig jaar wordt in Aik (Ja, ook voor de eerstejaars!) en dat iedereen z’n best doet om zich hiervoor in te zetten.

Yarah Bot

Het is nu alweer twee jaar geleden dat ik in Aik naar binnen stapte, tijdens “Een dagje studeren.” Wat me meteen opviel was hoe gezellig de ruimte was. Het leek net een gezellige woonkamer (met bar, dat dan weer wel). En niet alleen de ruimte was gezellig, maar ook de studenten. Daardoor ben ik uiteindelijk natuurkunde gaan studeren aan de VU.

Tijdens je studie, na een jaar of wat, merk je dan dat het je nog vrij gemakkelijk af gaat om je vakken te halen. In combinatie met de overtuigingskracht van de, op dat moment, zittende voorzitter ben je dan al snel in de een of andere commissie beland. Zo ben ik dan ook aan de Scoop begonnen.

Na een aantal maandjes hier mee bezig te zijn geweest, blijkt dat er nog maar drie mensen geïnteresseerd zijn om in het bestuur te gaan. Ondertussen worden er continu toespelingen op gemaakt dat jij maar als secretaris bij het bestuur moet gaan. Om te kijken of je het bestuur nog wil doen, ga je naar een oriënterende lunch. Al snel blijkt dat het toch wel leuk zou zijn om in het bestuur te gaan.

En als je in het bestuur gaat, dan ga je ook gezellig mee naar het bestuursweekend, waar je met z’n allen bij de comfortabele temperatuur van 3 graden wordt ingewijd in alle zeer geheime plannen van Aik. Verder leer je hoe je het logo van Aik niet moet schrijven, en hoe belangrijk het is om een attribuut te hebben als bestuurslid.

Hierna komt nog de week van de wisselALV, waarin je je met je medebestuursleden moet presenteren aan de leden. Vooral het uitwerken van de notulen van de twee bestuursvergaderingen en de wisselALV blijkt nog een hele klus te zijn.

Nu is het al weer een tijdje geleden dat dit allemaal gebeurd is, en ondertussen begint het besturen al een routine te worden. In ieder geval hoop ik als secretaris er het komende jaar voor te zorgen dat alle bestuurszaken op rolletjes lopen. Daarbij zal ik ook contactpersoon zijn voor de sponcie, de webcie, en, last but not least, de Scoop. Wij hopen als bestuur natuurlijk dat iedereen in Aik ons zal helpen om er een geweldig jaar van te maken.

Mick Mulder

Ik zal mezelf even voorstellen. Ik ben Kees Ligtenberg. Ik ben een eerstejaars natuurkundestudent uit Amstelveen. Ik heb altijd interesse gehad in natuurkunde, ik wil graag weten hoe de wereld in elkaar zit. Ik heb vorig jaar na mijn eindexamen vastgesteld natuurkunde te gaan doen. Ik heb onder andere voor de VU gekozen vanwege de kleinschaligheid en de persoonlijke sfeer. Het bleek meteen dat ik goed zat. Van te voren wist ik niet hoe moeilijk studeren zou zijn, maar na een half jaar kan ik zeggen dat het me zonder problemen afgaat.

Ook al loop ik hier pas een half jaar rond, ik heb al een aantal mooie herinneringen aan Aik. Het EJW, en andere activiteiten waren erg gezellig en ook in de pauze ben ik regelmatig in de Aik-kamer te vinden. In januari heb ik besloten dat ik graag betrokken raak bij deze mooie vereniging. Ik zal het komende jaar verantwoordelijk zijn voor de financiële handelingen. Het lijkt me interessant een jaar lang de financiën van deze studievereniging bij te houden. Samen met de andere leden van het komende bestuur hoop ik dit jaar veel te bereiken en ik verwacht dat we er een leuk en leerzaam jaar van gaan maken.

Kees Ligtenberg

To escape criticism – do nothing, say nothing, be nothing. - Elbert Hubbard

Om eerlijk te zijn, ben ik een beetje verbaasd dat de Scoop bestaat. Ik kan me namelijk voorstellen dat ik niet de enige ben die voor zijn Nederlands centraal schriftelijk examen een 4 heeft gehaald. Dit speelde best mee in mijn keuze om natuurkunde te studeren. Natuurlijk was dit niet de belangrijkste reden. Het met een “high-power-laser” te mogen werken, is zeker geen nadeel te noemen! Helaas zit dit er voor mij in het eerste jaar waarschijnlijk nog niet in…

Wel echter, is het gebruikelijk om met een banaan een spijker in het hout te slaan! Dit soort fratsen zijn mooi! Zo vertelde mijn opa toen ik nog een hummeltje was een mooi verhaal over vuurwerk. “In mijn tijd”, begon hij zoals elke zelfrespecterende opa , waarna hij vervolgde:”maakten we zelf vuurwerk!”. Blijkbaar kon je toen buskruit halen bij de drogist, waarna je er zelf rotjes van maakte. Hij knipte de lontjes zo lang af, dat als er een vrouw met de kinderwagen om de hoek kwam lopen, hij precies af zou gaan als de persoon in kwestie langs zou lopen!

Met tranen in mijn ogen van het lachen hoopte ik dat zijn verhaal nog niet over was, en ja hoor, het verhaal maakte de wending naar “the dark side”. Dit niet omdat ze koekjes hebben of zo, maar omdat er in elk episch verhaal wel een beetje derrie in voor hoort te komen! Mijn opa legde het stuks bruine hoop op de stoep met het rotje er in. Als u ooit een Asterix en Obelix heeft gelezen, dan is dit het moment dat er alleen maar een gordijn met bloemetjesprint wordt getoond. Ik hoop dit beeld even als vervanging in uw hoofd te schetsen, voordat u enige vorm van trauma’s oploopt.

Hoewel u misschien als lezer de hoop op een beschaafd einde al bijna heeft opgegeven, zal ik jullie de clou van het verhaal dan niet langer uitstellen. Mijn opa was een scheikundige en met zijn kennis over de bètavakken, wist hij leuke en ongebruikelijke fratsen uit te halen. Deze zorgen weer voor verhalen waardoor wij de vaardigheid van voldoendes halen op taalexamens niet hoeven te beheersen!

Lauritz Gelling